“กัม มะ เว คะ (The De4d Echoes)” ภาพยนตร์สยอง 2 ชาติแนว Anthology Film ที่เกิดจากการร่วมทุนระหว่างไทย-มาเลเซีย ประกอบด้วย 4 เรื่อง 4 สไตล์ความหลอน โดยหยิบเรื่องของ “ผลกรรม” มาเป็นธีมหลักให้กับผลงานเรื่องนี้

ส่วนตัวรู้สึกว่าทั้ง 4 เรื่องมีพล็อตที่น่าสนใจ ดูมีแววเป็นอะไรใหม่ ๆ ให้คอหนังสยองขวัญได้ลิ้มลอง แต่ด้วยบทหรือจังหวะการเล่าก็ดี ทำให้เคสที่มีแววสยองโดนเส้นดันเสียของไปแล้ว 2 ใน 4

ส่วนตัวยกให้ตอน “สายพยาบาท (THE LI(N)E)” เป็นตอนที่เซ็ตกฎกติกาความสยองและบรรยากาศชวนหลอนได้เวิร์กที่สุด คราฟท์ไอเดียได้น่าสนใจมาก ๆ หลอนในพื้นที่จำกัดแต่เอาอยู่หมัด เน้นการแสดงและบรรยากาศ ใช้เวลาเซ็ตติ้งแค่แปปเดียวก็พร้อมลุยเลย แถมยังกระชับ ครบจบในตัวเอง สมกับความเป็น Anthology Film

แต่ที่มองว่าครบเครื่องความบันเทิงที่สุดต้องยกให้ตอน “สามเรา (THREESOME)” โรดทริปสยองซ่อนผวาที่มาพร้อมเรื่องตลกโปกฮา ตอนดูตัวอย่างก็รู้แหละว่ามาเวย์นี้แน่นอน แต่ใครจะไปคิดว่าพี่จะหนักข้อขนาดนี้ กลายเป็นตอนที่ดูแล้วแฮปปี้ มีชีวิตชีวา และแอบสะดุ้งแรงอยู่หลายหน

สำหรับอีก 2 ตอนที่เหลืออย่าง “ทวงบาป (RECLAIMED)” นี่ดูเป็นตอนเปิดที่เหมาะกับการแนะนำกฎแห่งกรรมได้ชัดเจนที่สุด เพียงแต่รสชาติความสยองจืดมาก ส่วน “หมอผี (BOMOH)” อันนี้เวิร์กในแง่สะท้อนความเชื่อท้องถิ่นและบรรยากาศที่ชวนหลอนแบบสุด ๆ แต่องค์ประกอบอื่น ๆ นอกเหนือนั้นก็ดูจืดชืดไม่ต่างกัน

จากทั้งมวลที่กล่าวมา ภาพรวม “กัม มะ เว คะ (The De4d Echoes)” ถือเป็นผลงานโชว์เคสความสยองสไตล์เอเชียที่หน้าหนังดูน่าสนใจ เปรียบดังสนามเด็กเล่นให้ผู้กำกับไทย-มาเลย์ มาปล่อยของกันสนุกมือ เพียงแต่ผลลัพธ์ที่ได้ยังไม่สุดเบอร์สักเท่าไหร่ เป็น 4 เคสกรรมที่ดูมีของนะ แต่รสชาติความนัวของมันทำได้แค่พอได้อยู่เท่านั้นเอง