ณ วินาทีนี้ในฐานะคนชอบดูหนัง เรามั่นใจมากเหลือเกินว่าจากประสบการณ์ที่ผ่านมาตลอดทั้งปีนี้ ไม่มีเรื่องไหนที่ทำให้เรารู้สึกว่าถูก “เติมหนัง” ได้เต็มอิ่มครบเครื่องความบันเทิงเท่ากับ “HOPE” อีกแล้ว นี่คือผลงานการกำกับเรื่องล่าสุดของ “นา ฮง-จิน” ที่คู่ควรกับคำว่าแห่งปีอย่างแท้จริง

HOPE เปิดเรื่องมาด้วยการเสียชีวิตของวัวตัวหนึ่งในหมู่บ้านอันห่างไกลติดชายแดนของประเทศเกาหลีใต้ ก่อนที่มหกรรมความบันเทิงอัดสเตียรอยด์จะเริ่มบรรเลงเพลงมันส์ ซัดกระหน่ำอย่างต่อเนื่องภายในระยะเวลาไม่เกิน 10 นาทีแรกของหนังด้วยซ้ำ แถมยังเสิร์ฟอย่างต่อเนื่องแบบนันสต็อปตลอด 160 นาที เนื้อหาเบาบาง เน้นการไล่ล่าสาดกระสุน โกยหน้าตั้งหนีเอเลี่ยนเป็นหลัก นับเป็นการกำกับที่บ้าระห่ำที่ได้ใจคนดูแบบเราไปเต็ม ๆ 

ภาพรวมของหนังคือการผสมผสานของความซีเรียสจริงจัง ความปั่น ความบ้าน ๆ ความเป็นคนธรรมดาที่เต็มไปด้วยมวลอารมณ์หลากหลาย พร้อมเสิร์ฟจังหวะนรกสุดปั่น ใครจะไปคิดว่าภายใต้สถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานคาบเกี่ยวความเป็นความตาย ผู้กำกับจะสามารถสอดแทรกจังหวะฮาชุดเล็กชุดใหญ่ นำมาใส่ได้คมกริบทุกดอก

นอกจากนี้ HOPE ยังอุดมไปด้วยฉากแอ็กชันสุดมันส์ จังหวะระทึกขวัญชวนสะพรึง และการไล่ล่าหนีตายที่นั่งคิดนอนคิดยังไงก็ไม่เห็นเรื่องไหนในปีนี้ที่ทำถึงได้มากเท่านี้ เป็นหนึ่งในไฮไลต์สำคัญที่อยากให้ทุกคนได้มารับชมในโรงภาพยนตร์เหลือเกิน ทั้งระบบปกติก็ดี IMAX น่าจะลุ้นเบิ้ม ๆ บนจอยักษ์ ScreenX เสมือนหลุดเข้าไปร่วมเป็นส่วนหนึ่งในซีนนั้น ๆ (ซึ่งเป็นระบบที่ได้ดูเมื่อวาน) แต่ถ้าให้แนะนำคิดว่า 4DX คงตอบโจทย์ที่สุดแล้ว น่าจะคาดหวังได้พอสมควรเรื่องการโยกของเก้าอี้ งานนี้ร่างกายไม่ไหวน่าจะมีอ้วกแน่นอน (แต่ก็อยากลองท้าทายดูอยู่เหมือนกัน)

แต่ถึงจะชื่นชมมากแค่ไหน สิ่งที่เรามองเห็นและอยากติติงคงเป็น CGI ของเหล่าเอเลี่ยนบุกโลกที่ดร็อปจนเห็นได้ชัด ขัดแย้งกับงานโปรดักชันที่เล่นใหญ่ ยิ่งใหญ่อลังการสมจริง ถึงอย่างนั้น ภาพรวมที่ดีงามของ HOPE ก็ทำให้เราหมดความใส่ใจใน CGI แล้วหันไปโฟกัสความบันเทิงได้อย่างไม่ยากเย็น

HOPE คือโปรแกรมประจำสัปดาห์ที่เราขอการันตี ต่อให้คุณรอชมในระบบสตรีมมิ่งเจ้าไหน ก็ไม่อาจสัมผัสประสบการณ์ขั้นสุดได้เท่านี้ เพราะว่านี่คือผลงานที่ไม่ควรพลาดรับชมในโรงภาพยนตร์อย่างแท้จริง