จากเรื่องเล่าในรายการ The Ghost Radio ที่มียอดวิวกว่า 7 ล้านวิว ดัดแปลงสู่ฉบับภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน ในฐานะคอหนังและชาวแก๊งเดอะโกสเตอร์ การเปิดฟังเรื่องเล่านี้ของครูตรีซ้ำไปซ้ำมาหาได้มีผลกระทบต่อการดู “คำสารภาพของหมอผี” แม้แต่นิดเดียว นับเป็นประสบการณ์ 126 นาทีที่พาเราจมไปกับเนื้อหาที่ดำมืด ดราม่าอันเข้มข้น และความสยองขวัญที่ทำให้เรากลัวคนยิ่งกว่าผี

ภาพรวมของ “คำสารภาพของหมอผี” ฉบับภาพยนตร์ยังคงโครงสร้าง ต้น-กลาง-จบ จากเรื่องเล่าเอาไว้ครบถ้วน นับเป็นงานดัดแปลงที่เคารพต้นทางอย่างแท้จริง ขณะเดียวกันทีมผู้สร้างก็มองหาลู่ทางในการสร้างสรรค์ หย่อนไอเดียบางอย่างเสริมเติมแต่งเข้าไปได้แนบเนียน ทำให้ตัวงานมีความออริจินัลเป็นของตัวเอง มีมิติน่าสนใจ โดยไม่ทำลายเนื้อหาภาพจำที่ชาวแก๊งเดอะโกสเตอร์คุ้นเคย

โดยส่วนตัว เรารู้สึกว่าประโยคที่ทิดต่อพูดกับหลวงต่อตอนสึกประมาณว่า “ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ” กลายเป็นคีย์เวิร์ดหลักของเรื่องราวในทุกครั้งที่ต่อเผชิญหน้ากับทางแยกสุดดาร์กของชีวิต ซึ่งบีบให้เขาถึงขีดสุด ทำให้ต้องหันหน้าเข้าพึ่งพาไสยศาสตร์ แม้จะถูกทักท้วงเตือนสติเบา ๆ แต่โโทสะที่เข้ามาบดบังความคิดอ่าน ทำให้เขาตัดสินใจเลือกทางเดินที่ดำมืดอยู่เสมอ นับเป็นภาพสะท้อนชั้นดีของคติพจน์ที่ว่า “โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า” ยิ่งโกรธและรู้วิชาคุณไสย ยิ่งนำพาตัวเราห่างไกลไปสู่หนทางของการเป็นอสูรร้ายมากขึ้นเท่านั้น ดังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้

ด้านการแสดง หากทีชัลลาบอกให้ใครสักคนหาโล่ให้สตีฟฉันใด เวทีต่าง ๆ ในไทยปีนี้ก็ควรหารางวัลให้กับ “อาเล็ก ธีรเดช” ฉันนั้น สีหน้า แววตา น้ำเสียง ท่าทาง อาเล็กแสดงได้เนียบกริบจนเราคนดูเชื่อสนิทใจว่าเขาคือหมอต่อ ขณะที่ทัพนักแสดงคนอื่น ๆ ในเรื่องก็หาได้ธรรมดา ออกเล็กออกน้อยไม่มีผล เพราะทุกคนสาดพลังการแสดงกันอย่างเต็มที่ บทที่ว่าเข้มข้นดี เมื่อเจอการแสดงที่ดี เพียงเท่านี้ก็นับว่าเป็นกำไรเล็ก ๆ ให้กับคนดูแล้ว

ขณะเดียวกัน การรับชม “คำสารภาพของหมอผี” ในระบบ IMAX ก็นับว่าเป็นประสบการณ์ขั้นสุดอย่างแท้จริงในการดำดิ่งสู่โลกของตัวหนัง ไม่ว่าจะเป็นงานภาพที่ใหญ่ตระการตาในพาร์ทเล่าเรื่อง และชวนสะพรึงแบบเต็มจอเมื่อผีปรากฏตัว พร้อมงานมิกซ์ที่ดังกระหึ่ม เสียงบรรยากาศโดยรอบชัด เก็บครบรอบทิศทาง

“คำสารภาพของหมอผี” จึงไม่ใช่แค่หนังผีสนุก น่ากลัว หรือชวนเรียกน้ำตา แต่โดยรวมแล้วถือเป็นหนังผีที่ดีเรื่องหนึ่ง แม้ว่าพาร์ทดราม่าจะค่อนข้างตึงจัดแบบนั่งขมวดคิ้ว จนแอบรู้สึกว่าผีไม่น่ากลัวเลย เพราะมัวกลัวแต่คนด้วยกันเองก็ตาม