ปัจจุบันเราจะได้ยินคำว่า “ไอดอล (Idol)” กันอยู่บ่อย ๆ โดยเฉพาะในวงการ T-Pop ที่ใช้คำนี้มาเรียกตัวศิลปิน ต่างจากเมื่อก่อนที่มีคำนิยามแค่นักร้องหรือดารา แล้วอะไรล่ะคือไอดอล? มันคือภาษาอะไร? และมันกำเนิดมาจากไหน? วันนี้ MiX จะพาทุกคนมาหาคำตอบกัน  

     ไอดอลมีจุดกำเนิดในช่วงยุค 60s – 70s หลังจากที่ญี่ปุ่นเริ่มรับเอาอิทธิพลของ Pop Culture ฝั่งตะวันตกเข้ามา โดยคำว่า “ไอดอล” หรือ “ไอโดรุ (aidoru)” ในภาษาญี่ปุ่นนั้น สันนิษฐานว่าแท้จริงแล้วอาจจะมาจาก “Idole” ในภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “รัก เอ็นดู เทิดทูน บูชา” เพราะกระแสของภาพยนตร์ฝรั่งเศสเรื่อง Cherchez l’idole ที่เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1963 ได้ส่งผลให้ Sylvie Vartan นางเอกสาวผู้มีความสามารถทั้งร้อง เต้น และแสดงโด่งดังอย่างมาก ณ ขณะนั้น จนกระทั่งญี่ปุ่นเริ่มเกิดแนวคิดที่อยากจะสร้างเด็กสาวตรงตามอุดมคติเช่นนี้ขึ้นมาโลดแล่นในอุตสาหกรรมบันเทิงของชาติตนบ้าง  

     นิยามของไอดอลสำหรับญี่ปุ่นจะหมายถึงหญิงสาวหรือชายหนุ่มที่มีรูปร่างหน้าตาดี มีเสน่ห์ชวนดึงดูด คอยฝึกฝนทักษะความสามารถให้เก่งรอบด้านทั้งร้อง เต้น และแสดง อาจไม่จำเป็นต้องเพียบพร้อมทุกอย่าง แต่ขอแค่มีใจรักในเส้นทางนี้รวมถึงขยันขันแข็งก็เพียงพอแล้ว เพราะการได้คอยติดตามพัฒนาการของไอดอลที่ตนชื่นชอบไปเรื่อย ๆ นี้เองจะช่วยให้แฟนคลับกับไอดอลรู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้น 



     กระทั่งช่วงยุค 90s อุตสาหกรรมเพลงเกาหลีใต้ซึ่งรับเอาอิทธิพลมาจากตะวันตก ณ ขณะนั้น ได้เกิดกลุ่มศิลปินชายวัยรุ่น Seo Taiji and Boys ขึ้นมา พวกเขาโด่งดังและประสบความสำเร็จไม่เพียงแค่เฉพาะผลงานเพลง แต่รวมไปถึงชื่อเสียงของสมาชิกรายบุคคลด้วย เพราะเหล่าวัยรุ่นหญิงสาวชาวเกาหลีใต้ต่างก็คลั่งไคล้จนเรียกได้ว่า Seo Taiji and Boy คือต้นแบบของไอดอล K-Pop อย่างไม่ตั้งใจ

     กระทั่ง ค.ศ. 1996 อีซูมาน (Lee Sooman) ผู้ก่อตั้งบริษัท SM Entertainment ได้สร้างบอยแบนด์วงหนึ่งขึ้น โดยรับเอาแรงบันดาลใจมาจากวง Seo Taiji and Boy ของเกาหลีใต้ กลุ่มศิลปินชายของสหรัฐอเมริกา และไอดอลของญี่ปุ่น วงนั้นชื่อ H.O.T (High Five of Teenagers) ศิลปินที่เดบิวต์มาก็เรียกตัวเองว่าไอดอลทันที และถือเป็นกลุ่มแรกของอุตสาหกรรมเพลง K-Pop ที่มุ่งเน้นเจาะตลาดกลุ่มหญิงสาววัยรุ่นโดยเฉพาะ ซึ่งแน่นอนว่าประสบความสำเร็จสูงสุด จนนับว่ามีอิทธิพลต่อการสร้างไอดอลของ K-Pop ในเวลาต่อมาจวบจนปัจจุบัน

    และด้วยความดังของ K-Pop ที่กระจายไปทั่วเอเชียนี้เอง มันจึงนำพาคำว่าไอดอลไปสู่อุตสาหกรรมบันเทิงประเทศอื่น ๆ ตามมา อย่างเช่นวงการ T-Pop บ้านเราที่มีบอยแบนด์เกิร์ลกรุ๊ปยอดนิยมเกิดขึ้นมากมาย ซึ่งแฟนคลับก็ไม่เพียงสนับสนุนผลงานเพลงเท่านั้น แต่ยังหลงใหลในคาร์แรกเตอร์และภาพลักษณ์ของตัวศิลปินเหล่านี้ด้วย จึงได้มีการนำเอาคำว่าไอดอลมาใช้เรียกเช่นเดียวกัน ไหนจะการเข้ามาเปิดตลาดของวง BNK48 วงเกิร์ลกรุ๊ปน้องสาวของวงไอดอลญี่ปุ่นอย่าง AKB48 ที่เรียกตัวเองชัดเจนว่าพวกเธอคือไอดอล ไม่ใช่แค่นักร้อง ไม่ใช่แค่นักเต้น ไม่ใช่แค่ดารา ไม่ใช่แค่ศิลปิน มันก็ยิ่งทำให้คนไทยรวมถึงอุตสาหกรรมบันเทิงไทย เริ่มคุ้นชินกับคำว่าไอดอลมากขึ้นด้วย