“เปโด” คำที่ปรากฏอยู่บนหน้าสื่อบ่อยครั้งในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ยิ่งล่าสุดกับกรณี Epstein Files ที่เผยด้านมืดของเหล่าเศรษฐีและผู้มีอิทธิพลทั่วโลกกับรสนิยมทางเพศสุดวิปริตต่อเด็ก ๆ ก็ยิ่งทำให้คำนี้กลับมาเป็นที่ถูกพูดถึงมากมาย 

Memoirs of a Geisha (2005)

     Pedophilia คือคำเต็มของ “เปโด” หมายถึงอาการบกพร่องทางจิตประเภทกามวิปริต มีความต้องการทางเพศกับเด็กก่อนวัยเจริญพันธุ์หรือวัยเริ่มเจริญพันธุ์ (ช่วงอายุไม่ถึง 13 ปี) โดยเรียกเป็นภาษาไทยว่าโรคใคร่เด็ก ซึ่งปัจจุบันยังหาสาเหตุไม่พบว่า Pedophilia เกิดขึ้นได้อย่างไร 

     จิตแพทย์กำหนดไว้ว่าคนที่จะเป็น Pedophilia ได้นั้น ต้องมีอายุตั้งแต่ 16 ปีขึ้นไปและห่างจากเด็กอย่างน้อย 5 ปี (วัยรุ่นม.4 คบหากับเด็กป.6 แค่คิดก็สยอง) นอกจากนี้มันยังแตกต่างจากคำว่า Age Gap ที่มักใช้กับคู่รักอายุห่างกันมาก ๆ เพราะการมีสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างคนที่อายุน้อยกว่าแต่อยู่ในวัยบรรลุนิติภาวะจะไม่เข้าข่ายเปโด ยกเว้นว่าบางกรณีฝ่ายผู้ใหญ่เองก็หัวหมอ ใช้วิธี Child Grooming สร้างความผูกพันต่อเด็กแล้วรอคอยให้เติบโตเพื่อคว้าโอกาสในการขยับสถานะและสิ่งนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งในสังคม

Lolita (1997)

     ด้วยความที่ร่างกายของเด็กแต่ละคนไม่เหมือนกัน การเปลี่ยนแปลงของฮอร์โมนก็แตกต่างกัน ทำให้เด็กบางคนอาจเข้าสู้วัยเจริญพันธุ์เร็วกว่าปกติ เมื่อร่างกายเปลี่ยนแปลงไว ผู้ใหญ่หลายคนก็อาจคิดไปว่าการมีความรู้สึกเชิงชู้สาวต่อเด็กที่ “ดูโตแล้ว” นั้นไม่ผิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอดีตที่คนส่วนใหญ่ยังไม่ทันรู้ซึ้งถึงภัยเปโดแบบทุกวันนี้

Léon: The Professional (1994)

     ปัจจุบันคำว่า “เปโด” ถูกใช้แพร่หลายเพื่อประณามการกระทำอันสุ่มเสี่ยงจะเข้าข่ายใคร่เด็ก (แม้ไม่ได้เป็นโรคใคร่เด็ก) อาทิ ที่ยังโสดเพราะแฟนยังไม่เกิด ขอจองตัวตั้งแต่อนุบาล เด็กคนนี้โตมาแล้วงานดีแน่ ฯลฯ

     เชื่อว่าหลาย ๆ คนคงผ่านหูผ่านตาประโยคข้างต้นกันอย่างแน่นอน หรือบางครั้งก็อาจเผลอเล่นมุกตลกเชิงนี้เสียเอง อย่างไรก็ตามเราอยากให้ทุกคนได้ตระหนักเอาไว้ว่าสิ่งเล็ก ๆ แม้จะดูไม่ซีเรียสอะไร แต่มันคือการส่งต่อทัศนคติผิด ๆ เกี่ยวกับภัยเปโดให้คงอยู่ต่อไปในสังคม